Wiklifit
Substantiv, m
| Kasus |
Singular |
Plural |
| Nominativ |
Wiklifit |
Wiklifiten |
| Genitiv |
Wiklifiten |
Wiklifiten |
| Dativ |
Wiklifiten |
Wiklifiten |
| Akkusativ |
Wiklifiten |
Wiklifiten |
Worttrennung
- Wi·k·li·fit, Wi·k·li·fi·ten
Aussprache
- IPA …, …
- Hörbeispiele:
,
Betonung
- Wiklifi̲t
zählbar
| Kasus |
Singular |
Plural |
| Nominativ |
der Wiklifit |
die Wiklifiten |
| Genitiv |
des Wiklifiten |
der Wiklifiten |
| Dativ |
dem Wiklifiten |
den Wiklifiten |
| Akkusativ |
den Wiklifiten |
die Wiklifiten |
| 格 |
单数 |
复数 |
zh-CN简体中文
deDeutsch
enEnglish